فردا ، بیست و دوم خرداد ، جمعه ، اول وقت می روم روزنامه و بعد می روم سر صندوق به مهندس میر حسین موسوی خامنه رای می دهم . کوله پشتی ِ دوربین و لنز و بادی و باطری ام را آماده کرده ام . کارت خبرنگاری صادر شده از فرمانداری را هم روی کوله گذاشته ام که یادم نرود . امشب آرامش خوبی دارم . به این فکر می کنم که چه میرحسین رئیس جمهور بشود و چه (خدای نکرده) نشود ، نه تنها از خستگی های این مدت پشیمان نخواهم شد که به جان خریدنشان را افتخار می کنم .
دستهبندی: تقویم در پیش رو, دو نخطه ایکس, دویدن در شهر, هپی نوشت, چای نیمه شب
نظرات (۶)
خرداد ۲۱, ۱۳۸۸ at ۳:۲۹ ب.ظ
به امید شنبه ی سبز
خرداد ۲۱, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۵ ب.ظ
دل قوی دار سحر نزدیک است
نمی دونم کامنت های پست قبلی تو خوندی؟!
خرداد ۲۲, ۱۳۸۸ at ۲:۵۵ ب.ظ
وقتی که نیکو کلینی را میبینم که با وسواس خاصی صفی که جلوی حسینیه ارشاد شکل گرفته است را طی میکند تا بتواند عکس خوبی را بگیرد به فکر فرو میروم که دخترکی که ۵ سال قبل با آشنا شدم با دخترک ۲۱ ساله ی امروز که مینویسد چقدر متفاوت شده است!دخترکی که اخمی بر چهره دارد و با آن چیزی که من در ذهنم درباره اش فکر میکردم کمی تفاوت ظاهری دارد.اما چطور ۴ سال قبل از معین به احمدی نژآد رسیدین و الآن به میر حسین موسوی خامنه؟(کنج کاویست نه چیز دیگر…)
خرداد ۲۳, ۱۳۸۸ at ۱:۴۶ ق.ظ
الان که دارم می نویسم نتایج انتخابات معلوم شده. برای من وضعیت مملکتم، برخورد، فرهنگ، فهم و هر چه که نمی توان شاید واژه ای مناسب برایش پیدا کرد روشن شد!
نمی دانم من از این مملکت و کشور نیستم یا یه عده دیگر اینچنین عرصه را بر من تنگ کرده اند که به این خیال آزار دهنده رسیده ام.
نمی دانم من اهل کجام؟ نمی دانم سرود “وطنم- سالار عقیلی ” رو باید باز گوش کنم؟ فقط من به رایی که دادم هنوز افتخار می کنم، به فریاد ها، بحث ها، به خستگی ها و به تمام رنجهام افتخار می کنم.
و باز فریاد می زنم ” دل قوی دار سحر نزدیک است ”
یا حق
خرداد ۲۳, ۱۳۸۸ at ۱۱:۰۴ ق.ظ
به مناسبت یک حرکت بزرگ در ۲۲/۳/۱۳۸۷
ستوان با لحنی محبت آمیز دستش می انداخت : حالا می بینی الاغ جون ، خیلی مشتاق بودی راز قتل پالومینو مولرو رو حل کنی .
خب حالا که حل شد و من هم برات حل کردم . چی دستمونو گرفت ؟ تو رو منتقل کردن به کوهستان ، دور از گرما و قوم و خویش هات . حتما یه بیغوله ی بدتری هم برای من پیدا می کنن . وقتی یه کار به این خوبی توی نیروی انتظامی صورت بگیره این جوری پاداش شو می دن . اون جا چه بلایی سر تو می آد لیتوما ؟ فکر نمی کنم بتونی اونجا دوام بیاری . توی اون سرما آدم دلش به حالت می سوزه .
ماریو باگاس یوسا …( چه کسی پالومینو مولرو را کشت ؟ )
افسوس…..
خرداد ۲۳, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۵ ق.ظ
خانه ام آتش گرفته است آتشی جانسوز
……