یک باغچه , فقط یک باغچه می خواهم .
برای کاشتن . گل دادن . سبز شدن
دستهبندی: خانـگی ها, نیازمندی ها, نیمه شب های بدون چای
نظرات (۳۶)
یک باغچه , فقط یک باغچه می خواهم .
برای کاشتن . گل دادن . سبز شدن
دستهبندی: خانـگی ها, نیازمندی ها, نیمه شب های بدون چای
نظرات (۳۶)
اسفند ۳, ۱۳۸۷ at ۸:۴۵ ق.ظ
تو سبری نیک بو.پر از شکوفه های نو
اسفند ۴, ۱۳۸۷ at ۱۰:۲۶ ق.ظ
هررچه این فضای جدیدو دوست دارم، و نوشته هات که مثل همیشه عالین. بوس
اسفند ۴, ۱۳۸۷ at ۱:۲۰ ب.ظ
نیکو …
حالا اینجا :)
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱:۱۴ ق.ظ
سلاااااام نیکو!موبااارکه خانوووم :*:*
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۷:۵۳ ق.ظ
تو از آن اعجوبه هایی هستی که همین صفحه و کلمات و نقطه ها و ویرگولها را هم می توانی برای خودت باغچه ای کنی … باغچه ای برای کاشتن، سبز شدن، گل دادن…
باغچه ی نو مبارک!
حتی اگر ماهی ها گریه کنند!
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۸:۰۵ ق.ظ
یک چیزی را یادم رفت بگویم؛ توجه خوانندگان عزیز را جلب می کنم به تاریخ کامنتها و تاریخ خود مطلب!! دو نقطه، دی
نیکو جان تو واقعا اعجوبه ای! جوری که مطالبت را بعد از نظراتش می نویسی! دو نقطه، پی
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۰ ب.ظ
نیکو : آره نجمه جان . می بینی ؟ همه کارمان بر عکس است :)) . ممنونم از لطف همیشگیت .
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۱ ب.ظ
نرگس خانم نازنین . که البته بهتره بگم نرگس خانم بدقول نازنین :)) . مرسی عزیزم :*
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۲ ب.ظ
مرسی ایده ی مهربون :*
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۲ ب.ظ
ای ال ناز مهربون من :*
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۳ ب.ظ
نگین خوب … این هم یک سقف تازه :)
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱:۱۹ ب.ظ
سلام نیکو جان !
نگی این دختره بی سواته ها . من تو وب قبلیت نمی تونستم نظر بدم!
برای پست قبیلت :
ما بین اینهمه حرام زندگی چه مکروه است …
پیروز باشی .
گل . گل
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۷:۲۱ ب.ظ
این جا چه آرامشی دارد…دوستش دارم
اسفند ۵, ۱۳۸۷ at ۱۱:۳۶ ب.ظ
پنجره ای میان روز و شب باز کردی …. :*
مبارکه نیکو جان
اسفند ۶, ۱۳۸۷ at ۴:۵۸ ب.ظ
قبول نیست خب.
من کلی زودتر از اینا اینجا اومده بودم! کامنتم داده بودم! بله ام : )
بعدشم اینکه از مبارک و اینا که بگذریم اسم ِ بلاگتو واقعا دوست دارم ولی نه اندازه ی خودت قاعدتا : * : * : *
هپی نیو هوم : *
اسفند ۷, ۱۳۸۷ at ۱:۴۳ ب.ظ
ه هه. نیکو… اینجا چه خوب است. امن و راحت و دوست داشتنی. مبارک است. زیاد.
اسفند ۷, ۱۳۸۷ at ۴:۲۲ ب.ظ
مواظب باش سرما نزنه گلاتو.آخه حساسن گلا
اسفند ۹, ۱۳۸۷ at ۳:۰۲ ق.ظ
آره نیکو منم :ی درایور هم میشه گف حداقل امتحانشو قبول شدم ! وضعیتی بودا هر هفته به عنوان عضو ثابت می رفتم امتحان می دادم :)) حالا باید بهت اس ام اس بدم :ی دلم تنگ شده .
اسفند ۹, ۱۳۸۷ at ۱۱:۰۶ ق.ظ
همانی که گفتم
اسفند ۹, ۱۳۸۷ at ۸:۴۴ ب.ظ
کجایی اوون وخ این همه وخ ؟
اسفند ۱۱, ۱۳۸۷ at ۱۲:۴۵ ب.ظ
وه! من چه شوتم! مبارک!
اسفند ۱۱, ۱۳۸۷ at ۱:۱۶ ب.ظ
سسلام نیکوی عزیر، مدتها بود که بلاگت رو می خوندم و لذت می بردم، یا جایی نبود برای گفتن حرفهای من و یا حوصله ای برای گفتن…
خوشحالم که دوباره پیدات کردم عزیر
اسفند ۱۱, ۱۳۸۷ at ۲:۲۲ ب.ظ
ایبابا! امروز اساماس دادی یادم افتاد چند وقته اینجا نیومدم بعد اومدم دیدم بیشتر از یهکم تغییر کرده و خب انتظار نداشتم و من از قالب قبلی به شدت متنفر بودم و خب این یکی خیلی خوبه خب!
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۱:۲۴ ق.ظ
اینجا خیلی بهتر از وبلاگ قبلیه!!! همه چیزش
برای سبز شدن و ریشه دادن و شکوفه زدن، زیباست که از ورای صخره ها و آسفالت های کثیف به خاک برسیم و تا ابد پابرجا بمانیم و به نسیم و طوفان و باران و برف، و به تبر ها و دشنه ها تمسخر آمیز بخندیم…
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۶:۲۰ ق.ظ
چه نااااااااااااازه. مبارکه. :*:*
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۱۱:۵۸ ق.ظ
اساسم وبلاگت منو یاد فیلم ماهی هاعاشق می شوند انداخت. امیدوارم یه باغ پیدا کنیکنی تا هر چی گل دلت اونجا بکاری.
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۱۲:۰۲ ب.ظ
انگار خیلی غلط املایی پیدا شد.ببخشین
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۱۲:۵۵ ب.ظ
هی خانوم جان مبارک باشه اینجا که من همین الان دیدمش
اسفند ۱۲, ۱۳۸۷ at ۱:۱۴ ب.ظ
خلوتِ نو پر از مَحرم
اسفند ۱۳, ۱۳۸۷ at ۵:۴۷ ق.ظ
کوتاه می کنم
کودکانه
به حیله قلم
راه را به ره
که زودتر بیایی
تو اما
درازتر می کنی
زیرکانه به نیرنگ سفر
فاصله ها را
که هیچ وقت نیایی .
اسفند ۱۳, ۱۳۸۷ at ۷:۴۸ ق.ظ
طلوعی تا فردا…
.
.
.
حتی اگر ماهی ها گریه کنند.
زیباست.. باغچه ی تازه مبارک
اسفند ۱۳, ۱۳۸۷ at ۱۱:۲۳ ق.ظ
خونه جدید مبارک گلم (البته یه کم دیر گفتم !) :*
اسفند ۱۵, ۱۳۸۷ at ۷:۰۰ ق.ظ
من جدیدا تو باغچمون گل کاشتم. البته گلی نکاشتم!
اسفند ۱۶, ۱۳۸۷ at ۷:۳۱ ق.ظ
منم
اسفند ۱۶, ۱۳۸۷ at ۱۲:۴۶ ب.ظ
dar hale hazer nemitunam farsi benevisaM! vali nikouuuuuuuuuu! cheghad maN injA ro dir didaM!!!! kheyli zibAst!! va AruM! Adam delesh mikhad pArash koNe! ;)
اسفند ۱۷, ۱۳۸۷ at ۱۱:۵۵ ق.ظ
آدم خلیفه تنهای خدا
روی زمین است
امپراتوری که گاهی باید برگردد
به آخرین سلاحش
((… و سلاح او گریه اس))